داروهای درمان آرتروز

داروهایی که برای درمان آرتروز به کار می روند به چند دسته یا گروه تقسیم می شوند:

1- داروهای ضددرد جهت درمان آرتروز .

2- داروهای ضدالتهاب جهت درمان آرتروز.

3- داروهایی که سیستم دفاعی بدن را متوقف یا فرونشان می کنند.

4- داروهای بیولوژیکی جهت درمان آرتروز .

5- استروئیدها جهت درمان آرتروز .

 6- داروهای دیگر و متفرقه .

داروهای ضد درد جهت درمان آرتروز

هنگامی که بیمار از درد آرتروز رنج می برد اولین چیزی که از دکتر توقع دارد کم کردن و از بین بردن درد آرتروز است. داروهای کشنده درد این خواست را برآورده می کنند. تعداد زیادی از این داروها عوارض جانبی شدید ندارند ولی تعدادی کم، عوارض جانبی زیاد هستند وبعضی دیگر تولید اعتیاد می کنند. آسپرین و استامینوفن را همگان می شناسند. آسپرین هم کشنده ی درد است و هم ضدالتهاب است و ممکن است تولید خونریزی و ناراحتی معده نماید. آسپرین دارای خواص زیادی است و برای موارد زیادی به کار برده می شود.

استامینوفن داروی ضد درد است که برای تسکین دردهای خفیف تا معتدل بکار می رود. این دارو خاصیت ضدالتهابی ندارد. مصرف زیاد و طولانی استامینوفن یعنی مقدار بیش از 1500 میلی گرم در روز سبب ازدیاد فشار خون می شود و چون از طریق کبد تجزیه و خارج می گردد تولید ناراحتی کبد نیز می نماید. داروی دیگری که ضددرد می باشد و مخدر نیست و برای دردهای خفیف و معتدل به کار می رود، ترامادول است. این دارو را می توان تنها یا همراه با استامینوفن و ایپوپروفن مصرف کرد. عوارض جانبی ترامادول شامل: اسهال، سرگیجه، یبوست، بی حالی و از دست دادن اشتها است.

داروهای مخدر برای دردهای شدیدی که با داروهای ذکر شده تسکین پیدا نمی کنند تجویز می گردد. این داروها شامل کُدئین، هایدروکودان مپه ریدین و مورفین می باشد که از فرآورده های تریاک هستند. مخلوط ایپوپروفن یا استامینوفن با فرآورده های تریاک از قبیل کُدئین و هایدروکُدان و آکسی کُدان نیز برای تسکین دردهای شدید استفاده می شوند. مصرف درمانی داروهای مخدر برای کوتاه مدت است تا از خطر اعتیاد جلوگیری شود، چون تولید اعتیاد می کنند.

 داروهای ضدالتهاب جهت درمان آرتروز

داروهای ضدالتهاب جهت درمان آرتروز به دو گروه تقسیم می شوند. گروه داروهایی که دارای کورتون و مواد مشابه مانند پردنیزون هستند و کلاً آنها را کورتیکو استروئید، گلوکرکورتیکوئید یا خلاصه تر استروئیدها می نامند. گروه دیگر داروهای غیر استروئیدی مانند ایپوپروفن و املاح اسید سالیسیلیک مثل آسپرین هستند که هر یک از این گروه ها را به طور کامل و جداگانه بررسی می کنیم.

*داروهای غیر استروئیدی ، هدف اصلی درمان آرتروز و انواع آن، کم کردن و از بین بردن درد و التهاب است. زیرا التهاب علاوه بر ایجاد درد سبب صدمه، خرابی و از کارافتادگی دائمی مفصل ها می شود. داروهای غیر استروئیدی در درمان آرتروز هم درد را تسکین می دهند و هم التهاب و ورم را کم می کنند. این داروها به سه دسته یا گروه تقسیم شده اند:

1- سالیسیلات ها مانند آسپرین

2- ایپوپروفن، ناپروکسن، ایندومتاسین و سایر اعضا این گروه.

3- متوقف کننده های کاکس

داروهای غیر استروئیدی در درمان آرتروز از طریق جلوگیری از تولید و فعالیت پروستاگلاندین عمل می کنند. برای آشنایی و درک بهتر نحوه عملکرد این داروها شرح کوتاهی در این باره لازم به نظر می رسد.

 پروستاگلاندین ها موادی هستند که در سلول های هسته دار از ترکیبات اسید های چرب ضروری تولید می شوند. تولید پروستاگلاندین در انساج بدن به منظور انجام کارهای مختلف از راه های متفاوت تولید می گردند و روی پلاکت ها و رحم و یاخته هایی به نام مست و سایر انساج بدن عمل می کنند. پروستاگلاندین های مورد نظر این قسمت از راه تولیدی به وسیله آنزیم سیکلوآکسی جنز بدست می آید.

پروستاگلاندین

سیکلوآکسی جنز بر دونوع است:

کاکس-1  که برای تولید پروستاگلاندینی که نگهداری و سلامت لایه داخلی معده و جریان خون کلیه را بعهده دارد.

کاکس-2  تولید پروستاگلاندین که تولید التهاب و درد می کند را به عهده دارد.

داروهای غیر استروئیدی با چسبیدن به مولکول سیکلوآکسی جنز از عمل و فعالیت آن جلوگیری می کند. آسپرین و ایپوپروفن و اکثر داروهای غیر استروئیدی معمولی هر دو نوع سیکلوآکسی جنز را از کار می اندازد. چسبندگی آسپرین به سیکلوآکسی جنز دائمی و غیر قابل برگشت است ولی در سایر غیر استروئیدها این چسبندگی قابل برگشت و موقتی است.

گروه متوقف کننده های کاکس -2 که شامل روفوکاکاکسیب، و وایاکس و سه له کاکسیب می شوند که فقط به مولکول کاکس-2 می چسبند و کار آن را مختل می کنند. روفه کاکسیب به علت ایجاد حملات قلبی و سکته مغزی از بازار خارج شده است.

علائم و نشانه های آرتروز در افراد مختلف تا حدودی متفاوت است. بنابراین انتخاب داروهای غیر استروئیدی و مقدار آن برای درمان آرتروز به نسبت کاربرد دارو و اثر آن در بیمار بستگی دارد. لذا پزشک معالج با در نظر گرفتن عوارض جانبی دارو و شرایط بیمار داروی مناسب را برای درمان آرتروز  تجویز می نماید. خونریزی دستگاه گوارش به ویژه معده یکی از مهمترین عوارض جانبی داروهای غیر استروئیدی است. 3/2 از زخم های معده به وسیله باکتری مخصوص به نام هلیکوباکترپایلوری ایجاد می شود و یک سوم دیگر بوسیله داروهای غیر استروئیدی به وجود می آید. سایر اثرات جانبی داروهای غیر استروئیدی شامل تحریک و خارش پوست، ناراحتی های کلیوی که سبب نگهداری و عدم تخلیه مایعات بدن می شود می باشد. هم چنین این داروها سبب ازدیاد فشار خون و کم شدن قدرت انعقاد خون می گردند و در نتیجه احتمال خونریزی و کبودی پوست را زیاد می نماید.

* داروهای استروئیدی  برای درمان آرتروز ؛  کورتیکواستروئیدها داروهای ساختگی هستند که مشابه هورمون کورتیزول که به وسیله غده های آدرینال ساخته و ترشح می شود می باشند. داروهای استروئیدی مانند کورتیزون از دو راه عمل می کنند:

1- ضدالتهاب و درد هستند.

2- فعالیت سیستم دفاعی بدن را کم می کنند.

این دو خاصیت برای درمان آرتروز روماتیسمی بسیار قابل اهمیت است. کورتیکواستروئیدها که شامل بتامتازون، دکسامتازون، هیدروکوزتیزون، پردنیزولون، کورتیزون و ترای امسی نولون می باشند. داروهای بسیار مؤثری برای درمان آتروز به ویژه آرتروزروماتیسمی در کوتاه مدت هستند. با این که استروئیدها التهاب و درد را تسکین می دهند، ولی به طور قابل پیش بینی پیشرفت خرابی مفصل ها را متوقف نمی کنند و در دراز مدت قدرت آن در درمان آرتروز کاهش می یابد. همچنین اثر بعضی از داروها مانند استروژن و داروهای ضدحاملگی و رقیق کننده خون را تغییر داده و یا خنثی می کنند.

دیگر اثرات جانبی کورتیکواستروئیدها به قرار زیر است:

اضافه وزن به سبب احتباس مایعات بدن (تورم) ، پوکی استخوان ، اضافه وزن به سبب زیاد شدن اشتها و پرخوری و جمع شدن چربی ، بی خوابی، اضطراب و نگرانی، ضعف در ماهیچه های دست و پا، طولانی کردن مدت التیام زخمها، گردی و چاقی صورت (چهره ماه)، ازدیاد قند خون، ازدیاد فشار خون، ازدیاد عفونت.

داروهای درمان آرتروز  که سیستم دفاعی بدن را متوقف یا فرونشان می کنند

کار و عمل این گروه از داروها فرونشاندن و جلوگیری از اعمال سیستم دفاعی بدن است و بیشتر برای جراحی پیوند قلب، کلیه و کبد به کار می روند. چون یکی از عوامل اصلی ایجاد آرتروز روماتیسمی حمله سیستم دفاعی بدن به اعضای خود بدن مفصل ها می باشد. لذا این داروها برای درمان آرتروز  تجویز می گردد.

تعدادی از این گروه دارو به قرار زیر است: متوترکست Mothotrexate، آزاتیوپرین Azathioprine، سیکلواسپورین Cyclosporine، سیکلوفسفامید Cyclophosphamide، له فلونوماید Leflunomide، مایکوفنولیت Mycophenolate. بیشتر این داروها عوارض جانبی شدید و خطرناک دارند. کاهش گلبول های سفید، کم خونی، ریزش مو، ازدیاد عفونت، صدمه به جنین، ازدیاد فشار خون، اسهال و استفراغ و تب و لرز از جمله اثرات جانبی این داروها هستند.

داروهای بیولوژیکی جهت درمان آرتروز

که این گروه داروها گروه نسبتاً جدیدی هستند. این داروها ترکیبی ساختگی نیستند بلکه از موجودات زنده به دست می آیند. عمل این داروها دخالت و جلوگیری از تولید سیتوکینز است. سیتوکینز مایعی است که سیستم دفاعی در مقابل هجوم میکروب ها و یا جسم خارجی به بدن تولید می کنند تا سلول های دفاعی را فعال کند.

داروهای بیولوژیکی شامل: آدالیموماب Adalimumab، این فلیکس ماب Ifliximab، اتانرسپت Etanercept، آناکین راAnakinra، آباتاسپت Abatatcept، ریتوکسی ماب Rituximab. داروهای بیولوژیکی معمولاً همراه با داروهایی که سیستم دفاعی بدن را متوقف می کنند برای درمان آرتروز  تجویز می شوند. تجویز این داروها در زمانی است که داروهای دیگر برای درمان آرتروز  مؤثر واقع نمی شوند. اثرات و عوارض جانبی این داروها شامل: گلودرد، دل درد، سردرد، تب، اسهال و استفراغ است.

داروهای دیگر برای درمان آرتروز ؛ شامل داروهای گیاهی مانند دانه گاو زبان همچنین روغن های حیوانی مانند روغن ماهی، غضروف حیوانات، گلوکوزامین، کندروی تین و مواد دیگری که برای تسکین درد و بهبود التهاب بکار می رود می باشد .

درمان آرتروز به وسیله جراحی

هنگامی که درد غیر قابل تحمل می شود و درمان های دیگر مانند دارو و فیزیکال تراپی مؤثر واقع نشده اند جراحی ممکن است تنها راه برای درمان آرتروز باشد. جراحی مفصل ها بستگی به نوع بیماری، شرایط بیمار، نوع و محل مفصل و همچنین مقدار خرابی، و از کار افتادگی تمام یا قسمتی از مفصل را دارد. لذا نوع عمل و گسترش عمل پس از بررسی های دقیق به وسیله جراح متخصص که پزشک آرتوپدیک می باشد معین می گردد و پس از گفتگو با بیمار و اشاره به فوائد و خطرات جراحی چنانچه توافق برقرار گرفدد جراحی انجام می شود.

روش های درمانی دیگر برای آرتروز

جدا از سیستم پزشکی امروزی روش های دیگر درمانی بر روی ارتباط روح، روان و جسم تأکید می کنند. شواهد نشان می دهند که درمان آرتروز  از این راه و روش ها تا حدودی موفق و ثمر بخش است. این روش ها شامل:

درمان آرتروز با طب سوزنی (Acupuncture)

 از 3500 سال پیش در چین درمان بسیاری از بیماری ها با طب سوزنی انجام میگرفت . اصل و مبنای طب سوزنی بر این اساس است که تحریک نقاط ویژه ای در بدن سبب جریان آزاد انرژی «کی-چی» (qi- chi) و یا قدرت حیات می شود و بیشتر از آنکه جریان آزاد و بدون مانع از مسیر نصف النهاری بدن درد را کم و سلامتی را باز می گرداند. مسیرهای نصف النهادی بدن از 400 نقطه در بدن قابل دسترس است و با داخل کردن سوزن های بسیار نازک در نقاط مختلف می توان توازن جریان انرژی را برقرار کرد. پژوهشگران بر این باورند که فرو کردن سوزن در این نقاط سبب ترشح مواد شیمیایی شبیه مورفین به نام اندروفین که کشنده درد است می شوند لذا درد تسکین می یابد. این درمان برای بیمارانی است که از اثرات جانبی درمان طولانی با داروهای ضد التهاب رنج می برند.

images (8)

درمان آرتروز با ماساژ

ماساژ و جابجایی و میزان کردن بدن روش دیگری برای تسکین درد است. مثلاً کایروپراکتورها با ماساژ و میزان کردن ستون فقرات به حالت طبیعی مسیر عصب ها را آزاد و فشار عصبی را کاهش می دهند. در نتیجه حرکات بدن بیشتر و راحت تر انجام می گیرد. اکثر متخصصین علوم پزشکی و بهداشت به ویژه روماتولوژیست ها ماساژ را روش بسیار خوبی برای کم کردن سختی و سفتی مفصل ها و تسکین درد می دانند. ماساژ می تواند ماهیچه های گرفته و منقبض را باز و نرم کرده و حرکات و انعطاف پذیری ماهیچه ها و مفصل را بیشتر کند. در نتیجه فشار عصبی را کمتر و آرامش را بیشتر می نماید و درد آرام می گیرد.

images (9)

درمان آرتروز با هومئوپاتی

این سبک درمان توسط یک پزشک آلمانی در اواخر قرن 18 پیشنهاد شد و در بیشتر نقاط دنیا متداول گردید. نظر و باور این پزشک بر این بود که اگر ماده ای که بتواند در انسان تندرست و سالم سبب ناراحتی و ایجاد برخی نشانه های بیماری شود، لذا مقدار کمی از این ماده می تواند آن بیمار را که این علائم و نشانه ها را در انسان تولید می کند درمان نماید. تحقیقات علمی هنوز نتوانسته است نحوه عمل هومئوپاتی را تشریح و توجیه نمیاد. ولی بعضی آزمایشات در مورد اثر داروهای هومئوپاتی درمورد درمان آرتروز تا حدودی مثبت بوده است.

درمان آرتروز با داروهای عطاری

در میان درمان های گوناگون این روش بیشتر از روش های دیگر رایج است و شامل تعداد زیادی از مواد طبیعی مانند گیاهان، مواد معدنی، آنزیم ها، عصاره حیوانی و آمینواسیدها می باشد. درمان یا داروهای گیاهی هزاران سال است که متداول بوده و امروزه نیز تعدادی از آنان مانند دیجاکسین برای درمان احتناق قلب و کینین برای درمان مالاریا در طب امروزی بکار می روند. عده زیادی از افراد به داروهای گیاهی و مواد طبیعی عقیده دارند و آن ها را بی ضرر می دانند ولی باید به خاطر داشت که طبیعی بودن این مواد دلیل بر بی ضرر بودن آنها نیست. بلکه برخی از آنان عوارض جانبی دارند.

از زمان بسیار قدیم تاکنون، اسانس، عصاره و روغن حیوانات، گیاهان و گلها، برای بهبودی، تندرستی و زیبایی مورد استفاده بوده است. ویژه گران بر این باورند که استفاده از این روغن ها و عصاره ها از طریق مالیدن و ماساژ بر روی پوست و یا از راه تنفس و بوئیدن کمک به درمان بعضی بیماری های مانند بیماری های مفصل می نمایند و درد را کم می کنند. زهر زنبور عسل برای تسکین درد و التهاب از قرن ها پیش متداول بوده است. برخی بر این باورند که آنزیم های موجود در زهر زنبور عسل سبب فرونشانی التهاب مفصل می شوند. بعضی هم بر این باورند که گزش زنبور عسل باعث ترشح و تولید استروئیدها می شود که در نتیجه سبب کم شدن التهاب و درد بخصوص در بیماری آرتروز روماتیسمی می شود. برای درمان آرتروز مقداری زهر تصفیه شده زنبور عسل را زیر پوست نزدیک مفصل بیمار تزریق می کنند و راه دیگر درمان آرتروز این است که در طب سوزن مخصوص را با زهر زنبور عسل آغشته می کنند و به نقاط مربوطه فرو می کنند.

درمان آرتروز با غضروف احشام

از زمان جنگ اول جهانی تجربیات و آزمایشات توسط پزشکان نشان داد که غضروف گاو خواص ضدالتهاب و تولید غضروف جدید به ویژه در بیماران مبتلا  به استئوآتروز دارد. درمان آرتروز به این روش  به دو صورت انجام می گیرد. درمان آرتروز به صورت تزریقی و دیگر به روش خوراکی. تزریق غضروف گاو زیر پوست درد و التهاب استئوآرتروز و آرتروز روماتیسمی را کم کرده و تسکین می  دهد ولی امکان تولید خارش و قرمزی در محل تزریق وجود دارد. درمان آرتروز  با غضروف گاو از طریق خوراکی نیز بسیار مؤثر و مفید است. از محلول غضروف گاه به مقدار 300 تا 800 میلی لیتر برای مدت 3 تا 8 هفته به بیمار داده می شود و بیمار تا مدت هفت ماه بدون درد زندگی می کند.

درمان آرتروز با دانه گل گاو زبان

 گل گاو زبان گیاهی است که در نقاط کوهستانی و کشتزارهای گندم می روید. گل و دانه های این گیاه در طب استعمال می شود. دانه های گل گاو زبان دارای ماده ای بنام گامالینولیئک اسید که برای از بین بردن درد، سفتی و سختی مفصل ها به خصوص در آرتروز روماتیسمی مؤثر است. روغن دانه های گل گاو زبان دارای مقدار زیادی گامالینوایئک اسید اسید است که به صورت کپسول و یا مایع در دسترس عموم قرار می گیرد. لازم به تذکر است که وقتی این دارو را مصرف می کنید مطمئن باشید که ماده پایرولیزیدین آلکالوید در تهیه این کپسول ها یا مایع به آن اضافه نشده و بکار نرفته باشد زیرا پایرولیزیدین آلکالوید صدماتی به کبد وارد می کند و تولید سرطان می نماید. عوارض جانبی روغن دانه گل گاو زبان اختلالات دستگاه گوارشی مانند نفخ، آروغ و بیرون روی می باشد.

درمان آرتروز با روغن ماهی

ماهی های آب های سرد مانند ماهی آزاد، قزل آلا، ساردین و بعضی ماهی های دیگر دارای مقدار زیادی چربی اشباع نشده مانند «امگا 3» می باشند که نقش مهمی در از بین بردن التهاب و درمان آرتروز در بدن دارند. تجربیات نشان داده که این روغن سبب بهبودی درد التهاب و تورم در مفصل های گرفتار به آرتروز می شود. روغن ماهی به صورت مایع، کپسول و یا قرص در دسترس است تا مقدار 3 گرم در روز برای آرام کردن نشانه های آرتروز تجویز می شود زیرا مصرف بیش از این مقدار احتمال خونریزی را زیاد می کند و سبب کم شدن و ضعف سیستم دفاعی بدن می شود. از جمله منابع سرشار از امگا 3 گردو، دانه سویا و جوانه گندم را می توان نام برد.

روغن ماهی

درمان آرتروز با گلوکوزامین و کندروی تین

 ترکیبات طبیعی هستند که در غضروف وجودا دارند. گلوکوزامین از پوشش خارجی نرم تنان صدف دار مانند میگو و حلزون بدست می آید. کندروی تین از غضروف کوسه و گاو بدست می آید که در بازار به صورت قرص و کپسول بفروش می رسد. نتایج آزمایشات مختلف در مورد تأثیر این دو ماده برای جلوگیری و تخفیف درد و التهاب آرتروز در مفصل زانو در افراد مبتلا به آرتروز به اندازه کافی نزدیک و مشابه نبوده تا نشانه بهبود قابل توجهی را ارائه دهد. ولی گلوکوزامین در کاهش التهاب آرتروز و درد در مفصل های کوچک که گرفتار آرتروز بودند مؤثر بوده است. مطالعات در مورد کندروی تین نیز نشان داده که این ماده در کم کردن درد و التهاب و بهتر شدن حرکات مفصل و آهسته کردن پیشرفت بیماری عمل مشابه داروهای غیر استروئیدی را دارد. اثرات گلوکوزامین و کندروی تین پس از چهارهفته نمایان می شود.

درمان آرتروز با سام – ای (SAM-E)

 ماده غذایی به نام «اس- ادنولین مه تیونین» یا «سام- ای» توجه پژوهشگران را در مورد درمان آرتروز جلب کرده و مطالعاتی در این زمینه انجام شده است. سام ای به طور طبیعی در انساج بدن وجود دارد و در تنظیم هورمون ها و ساختمان لایه یا غشاء سلول ها کمک می کند. نوع ساختگی آن به صورت قرص در بازار موجود است. مطالعات نشان داده است که سام ای همانند داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی در درمان آرتروز اثر بخش است و اثرات جانبی آن بسیار کمتر است. سام ای سبب کم شدن درد و ازدیاد حرکات مفصل و فعال شدن بیمار می گردد. اثر درمانی این دارو حدود یک ماه پس از مصرف احساس می شود. عوارض جانبی سام ای شامل سردرد، گاز روده و اسهال است. سام ای با بعضی داروهای ضدافسردگی مانند سرترالین و فلوآکستین سازگار نیست.

درمان آرتروز با طب سنتی

طریق های دیگر که از قرن ها پیش اجداد ما برای تسکین درد انجام می دادند هنوز هم متداول است. برخی از این عملیات را به طور اجمال بیان می کنیم ؛

درمان آرتروز با سرما

 گهگاه هنگامی که درد مفصل زیاد می شود برای تسکین درد کیسه یخ روی مفصل می گذارند که احساس درد را کمتر می کند. اگر مبتلا به کمی جریان خون هستید هرگز از این راه برای درمان آرتروز استفاده نکنید. زیرا علاوه بر آنکه نتیجه ای حاصل نمی شود بلکه وضع درد را وخیم تر و شدیدتر می کند. اگر می خواهید از کیسه یخ برای کم کردن درد آرتروز استفاده نمایید، بهتر است در ناحیه درد آرتروز یک لایه روغن معدنی بمالید و روی آن را با یک پارچه بپوشانید و سپس کیسه یخ را روی آن قرار دهید. کیسه یخ باید فقط 30 دقیقه محل درد باشد. می توانید این عمل را چندین بار در روز انجام دهید. توجه داشته باشید که یخ زدگی پوست به وجود نیاید. اگر می خواهید کیسه یخ آماده کنید، در یک کیسه چرمی یا پلاستیکی به اندازه 3/1 الکل مالیدنی بریزید و 3/2 به آن آب اضافه کنید و در یخچال بگذارید و در موقع لزوم از آن استفاده کنید.

درمان آرتروز  با گرما

  گرما باعث میشود درد آرتروز تسکین یابد . گرما جریان خون را در محل افزون می کند و سبب شل شدن ماهیچه های دردناک می گردد. هرگز بعد از ضربه های سخت و دردناک از درمان با گرما استفاده نکنید، زیرا حرارت تورم و درد را بیشتر می کند.

درمان آرتروز با آب گرم و حمام آب گرم

که یکی از راحت ترین و مؤثرترین راه برای کم کردن درد آرتروز است. آب بسیار گرم و یا حمام بخار گرم لزومی ندارد. زیرا حمام های بسیارگرم ممکن است سبب نفس تنگی و غش گردد که بسیار خطرناک است.

درمان آرتروز با لامپ های گرم کننده (Infrared heat)

درمان آرتروز با این روش به این صورت است که این لامپ ها انرژی خود را بیشتر به صورت گرما ظاهر می کنند و اثر آن زیاد کردن جریان خون در پوست و انساج زیر آن است. معمولاً لامپ را در حدود 40 سانتی متری مفصل و یا محل درد قرار می دهند و تا مدت 20 دقیقه از گرمای آن برای تسکین درد آرتروز  استفاده می شود. می توانید برای کم کردن و یا زیاد کردن حرارت لامپ را بالاتر و یا پایین تربیاورید. باید توجه شود که سوختگی ایجاد نگردد.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب زیر را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه “آرتروز” مطالعه فرمایید .

جدیدترین روش درمانی آرتروز 

منبع : کتاب آرتروز- آرتراتیس

دکتر محی الدین فصیحی هرندی، فوق تخصص درد
آدرس مطب 1: تهران- بزرگراه جلال آل احمد (شرق به غرب)- نرسیده به بزرگراه چمران- نبش کوی پروانه- پلاک 2 -ساختمان پریسا- طبقه دوم- کلینیک درد چند تخصصی آسا
آدرس مطب 2: تهران – میدان توحید – ابتدای ستارخان – نبش کوثر یکم – ساختمان پزشکان کوثر – طبقه دوم



مشاوره درد

Tagged with:  
moshavere